Recent in de categorie Rallye Trail Germany
Kallinchen bij Berlijn was afgelopen weekeinde de locatie van de Rallye Trail Germany 09.2 - de tweede van dit jaar. Vorig jaar hebben we hier ook meegereden, al was de wedstrijd toen op een andere locatie. Er waren ongeveer 60 deelnemers: trucks, zijspannen, motoren, quads en natuurlijk terreinauto's. Wij reden mee met de Vitara, en we hebben zelfs een beker mee naar huis kunnen nemen!

(het "busje" links op de foto heeft een R36/VR6 motor met +/- 300pk, zie hier)
Donderdagmiddag vertrokken we, met een boel zooi achterin de Pajero. Kratten vol met onderdelen en gereedschap, want je weet maar nooit. De auto hadden we zo goed als we konden in orde gemaakt. Na Maasbommel hebben we de uitlaat aangepast en een boel kleine dingetjes gedaan. Gelukkig betaalde al deze liefde zich tijdens de wedstrijd terug.
Na een vlotte heenreis kwamen we ergens midden in de nacht aan bij Kallinchen, waar we snel een provisorisch servicekamp hebben opgebouwd, naast de aanhanger van het WEBO Rallyteam. Toen ons koepeltentje stond en het sleutelzeil met 4 pennen in de grond zat waren we klaar. Henk de Bont kwam nog even naar buiten om een slaperig 'hallo' te doen, en daarna zijn we gaan slapen.


Vrijdagochtend konden we uitslapen, inschrijven en rond het middaguur de proloog rijden. Altijd gezellig, want er waren weer een boel bekenden van Breslau en andere wedstrijden. Er werd gestart met een verkenningsronde, en die viel in eerste instantie flink tegen. Asfalt!!??? Kallinchen blijkt een soort testbaan te zijn waar ze ook rijvaardigheidstrainingen doen, en daarvan was een flink stuk opgenomen in de proeven. Na een paar kilometer asfalt en betonbaan veranderde het parcours echter drastisch. Over brede zandbanen en smalle bospaadjes werd het terrein steeds spannender en leuker. Omhoog de hellingen op via mulle en losgewoelde zandpaden, tussen de bomen door dwars oversteken en dan met een paar haarspeldbochten weer naar beneden. Onderweg kwamen we ook nog een soort zandverstuiving tegen die al snel een grote parkeerplaats werd van voertuigen die net niet handig genoeg door het zand kwamen. Ook helling op moest je goed opletten: lukte het je voorganger wel om boven te komen?

Eenmaal in de wedstrijd bleken de kombanen en bochten op het asfalt met de Vitara een feestje. We konden dwars door de bocht en met flink gassen en laat remmen hebben we nog best een paar mensen ingehaald. Het profiel is wel wat van de banden gesleten.. De afwisseling in de route was erg leuk, je moest omschakelen van mul zand naar stenen naar harde ondergrond. Er was ook een flink verschil tussen de voertuigen en rijders. Zo reden er prachtig mooie wagens mee, die eigenlijk net te laag waren voor de mulle paden. Als je die voor je had wist je dat je er voor het mulle stuk voorbij moest om niet teveel tijd te verliezen. Maar ja, een Porsche Cayenne inhalen is ons nog niet gegeven - behalve als 'ie zich vast weet te rijden natuurlijk :-)
Halverwege de wedstrijd op zaterdag hoorden we een flinke krak bij het achterwiel vandaan komen. Ineens was onze offroad-kart een soort hobbelig eendje, dus ik vermoedde dat de schokdemper achter kapot was. Gelukkig bleek alleen de bevestiging aan de achteras te zijn afgescheurd, dus nadat we de demper hadden losgemaakt konden we verder rijden. Wel iets langzamer, want bochten naar links waren ineens een stuk minder zeker. Uiteindelijk hebben we er 1 ronde door verloren, en dat scheelt toch een paar plaatsen in de eindklassering.


's Avonds in het kamp hebben de broers Steinbrecher, die met een Lada Niva rijden de boel er weer aangelast. Daardoor konden we op zondag goed het tempo erin houden. Het mulle zand was door de trucks inmiddels nog muller gemaakt, en de steile klimmen in de route waren voor ons razend lastig geworden. Uiteindelijk hebben we ons zelfs een keer vastgereden, zo ergens halverwege de klim. Een van de trucks van de organisatie had er al de hele dag plezier van, dus met enige routine werd ook ons Vitara'tje naar boven gesleept. Eigenlijk was dat de enige domper op de zondag. Verder liep het gesmeerd. Dat het zo lekker ging kwam misschien ook wel doordat we wisten dat we alleen maar hoefden uit te rijden om een tweede plaats binnen te slepen, in ons klassement dan wel. Maar je hebt van die momenten in de auto dat alles in elkaar past, dat elke bocht klopt en je elke knip, wasbord of lastige afstap goed weet te nemen en dat de samenwerking in de auto helemaal goed loopt - en dat is wel echt fijn rijden.
Het was een heel fijn weekeinde, waarbij we met Henk, Pim, Jose, Rob, Mark en Renske van het WEBO team zijn opgetrokken, en veel plezier hebben gemaakt met alle andere deelnemers. Uiteindelijk leidde het weekeinde Rallye Trail Germany tot een 16e plaats overall en een 2e plaats in de klasse van de "aangepaste terreinauto's". Dat we er blij mee zijn is duidelijk :-)
Meer foto's op http://gallery.nedworks.org/RTG09-2
(het "busje" links op de foto heeft een R36/VR6 motor met +/- 300pk, zie hier)
Donderdagmiddag vertrokken we, met een boel zooi achterin de Pajero. Kratten vol met onderdelen en gereedschap, want je weet maar nooit. De auto hadden we zo goed als we konden in orde gemaakt. Na Maasbommel hebben we de uitlaat aangepast en een boel kleine dingetjes gedaan. Gelukkig betaalde al deze liefde zich tijdens de wedstrijd terug.
Na een vlotte heenreis kwamen we ergens midden in de nacht aan bij Kallinchen, waar we snel een provisorisch servicekamp hebben opgebouwd, naast de aanhanger van het WEBO Rallyteam. Toen ons koepeltentje stond en het sleutelzeil met 4 pennen in de grond zat waren we klaar. Henk de Bont kwam nog even naar buiten om een slaperig 'hallo' te doen, en daarna zijn we gaan slapen.
Vrijdagochtend konden we uitslapen, inschrijven en rond het middaguur de proloog rijden. Altijd gezellig, want er waren weer een boel bekenden van Breslau en andere wedstrijden. Er werd gestart met een verkenningsronde, en die viel in eerste instantie flink tegen. Asfalt!!??? Kallinchen blijkt een soort testbaan te zijn waar ze ook rijvaardigheidstrainingen doen, en daarvan was een flink stuk opgenomen in de proeven. Na een paar kilometer asfalt en betonbaan veranderde het parcours echter drastisch. Over brede zandbanen en smalle bospaadjes werd het terrein steeds spannender en leuker. Omhoog de hellingen op via mulle en losgewoelde zandpaden, tussen de bomen door dwars oversteken en dan met een paar haarspeldbochten weer naar beneden. Onderweg kwamen we ook nog een soort zandverstuiving tegen die al snel een grote parkeerplaats werd van voertuigen die net niet handig genoeg door het zand kwamen. Ook helling op moest je goed opletten: lukte het je voorganger wel om boven te komen?
Eenmaal in de wedstrijd bleken de kombanen en bochten op het asfalt met de Vitara een feestje. We konden dwars door de bocht en met flink gassen en laat remmen hebben we nog best een paar mensen ingehaald. Het profiel is wel wat van de banden gesleten.. De afwisseling in de route was erg leuk, je moest omschakelen van mul zand naar stenen naar harde ondergrond. Er was ook een flink verschil tussen de voertuigen en rijders. Zo reden er prachtig mooie wagens mee, die eigenlijk net te laag waren voor de mulle paden. Als je die voor je had wist je dat je er voor het mulle stuk voorbij moest om niet teveel tijd te verliezen. Maar ja, een Porsche Cayenne inhalen is ons nog niet gegeven - behalve als 'ie zich vast weet te rijden natuurlijk :-)
Halverwege de wedstrijd op zaterdag hoorden we een flinke krak bij het achterwiel vandaan komen. Ineens was onze offroad-kart een soort hobbelig eendje, dus ik vermoedde dat de schokdemper achter kapot was. Gelukkig bleek alleen de bevestiging aan de achteras te zijn afgescheurd, dus nadat we de demper hadden losgemaakt konden we verder rijden. Wel iets langzamer, want bochten naar links waren ineens een stuk minder zeker. Uiteindelijk hebben we er 1 ronde door verloren, en dat scheelt toch een paar plaatsen in de eindklassering.
's Avonds in het kamp hebben de broers Steinbrecher, die met een Lada Niva rijden de boel er weer aangelast. Daardoor konden we op zondag goed het tempo erin houden. Het mulle zand was door de trucks inmiddels nog muller gemaakt, en de steile klimmen in de route waren voor ons razend lastig geworden. Uiteindelijk hebben we ons zelfs een keer vastgereden, zo ergens halverwege de klim. Een van de trucks van de organisatie had er al de hele dag plezier van, dus met enige routine werd ook ons Vitara'tje naar boven gesleept. Eigenlijk was dat de enige domper op de zondag. Verder liep het gesmeerd. Dat het zo lekker ging kwam misschien ook wel doordat we wisten dat we alleen maar hoefden uit te rijden om een tweede plaats binnen te slepen, in ons klassement dan wel. Maar je hebt van die momenten in de auto dat alles in elkaar past, dat elke bocht klopt en je elke knip, wasbord of lastige afstap goed weet te nemen en dat de samenwerking in de auto helemaal goed loopt - en dat is wel echt fijn rijden.
Het was een heel fijn weekeinde, waarbij we met Henk, Pim, Jose, Rob, Mark en Renske van het WEBO team zijn opgetrokken, en veel plezier hebben gemaakt met alle andere deelnemers. Uiteindelijk leidde het weekeinde Rallye Trail Germany tot een 16e plaats overall en een 2e plaats in de klasse van de "aangepaste terreinauto's". Dat we er blij mee zijn is duidelijk :-)
Meer foto's op http://gallery.nedworks.org/RTG09-2

Recente reacties
Niels on Lassen, sleutelen: Hey niels
Eric Gramberg on Einde van onze Vitara: Hoi Niels