Archieven van NK ORR: november 2009
De laatste wedstrijd van het eerste seizoen met onze Vitara, de eerste met de nieuwe rallybus en de eerste keer de "Rally van Hardenberg", georganiseerd door Niek Goverts van Holland Cranes, samen met de NTA. Dankzij hard werk is het hen gelukt om een rally uit te zetten met proeven van bijna 30 kilometer lengte, wat voor Nederland echt uniek is. We hebben afgelopen weekeinde bijna 300 km gereden in de wedstrijd, heerlijk! Dat we uiteindelijk met de snelste tijd in de promoklasse naar huis konden maakte het helemaal af :-)
Afgelopen week hebben we de laatste dingen aan de auto gedaan en onze nieuwste aanwinst ingericht. We hebben een Iveco bus gekocht van mensen die stopten met de motorcross. Het is niet de nieuwste, maar wel een indrukwekkend grote en fijne bus. Standkachel, luifel, keukentje, voorraden chocolade en drop, generator, compressor.. alles zit erin! Heerlijk om mee te rijden ook, dus we zijn nu definitief van het tentje en de nattigheid af. Iedereen die denkt 'wat een poesjes, ze kunnen zeker niet tegen regen en kou', die heeft gelijk. De komende winter sponsoren we graag een plekje voor je in een tent op een modderig veld 'in de buurt van een gaaf offroad evenement'. Foto ter inspiratie. En als het niet meer gaat maken we lekker warme chocolademelk voor je :-)
We dachten dat we met zo'n bus wel fijner op pad zouden zijn, maar dat je er niet echt sneller door gaat rijden. Of dat zo is weet ik niet, maar we hebben wel twee heerlijke dagen in de wedstrijd gehad. Arjan van Hal heeft op zaterdag en zondag meegeholpen met sleutelen en samen met Bobby gezwaaid als we langs kwamen rijden in de wedstrijd. Het zat voor hem middenin tussen zelfkwelling (oh meerijden!) en plezier (ja, ze rijden weer) - voor ons was het veel eenduidiger. Als je uit de auto komt rollen en er is een hond om je te begroeten en Arjan die met kalmte en rust even de lijnen uitzet ('de vitara doet het prima, dus ga maar wat eten') is dat alleen maar plezier.
We hebben tussen boerderijen en over smalle paadjes gereden, van dijken af en er weer op. En scherpe bochten tussen de bomen door, slootje in - slootje uit en weer verder over de velden. Sasja was geroutineerd met het roadbook, en omdat we dezelfde proef een paar keer reden, kende ze het snel uit haar hoofd. Op zondag was er met dank aan Temmink, een bouwonderneming uit de buurt, een proef op een soort bouwterrein / gronddepot. Daar was de grond goed los, dus met de regen en mist was het een proef om je tanden op stuk te bijten. Het leek heel erg op de proeven die we in Duitsland wel hebben gereden, je moest echt goed sturen en inschatten wat de marges van je auto waren. Springen, sturen, en het gas erop om snel rond te komen.
Na de eerste ronde op zondag hebben we de schokdemper voor kapot gereden, zodat we met het springen en de zware sporen wat last hadden. Dat gecombineerd met een haperende brandstofinjectie zorgde ervoor dat het niet altijd opschoot. "Dan maar minder remmen, dan ga je ook hard", dachten we. Toen we een beetje door hadden hoe we konden rijden zonder in het toerenbereik te komen waar de motor haperde begon het ook wat vlotter te worden. Aan het einde van de eerste dag waren er al mensen van de organisatie naar ons toegekomen om te vertellen dat we de snelste tijd hadden. Geweldig leuk nieuws natuurlijk, al was de voorsprong heel klein. Peter Moonen, de nummer twee, kondigde al aan dat hij op zondag er een tandje bij zou zetten en dat heeft hij ook zeker gedaan. Maar dat kunnen wij ook - en dus is het gelukt om vooraan te blijven rijden.
De Rally van Hardenberg was voor ons een geweldige afsluiter van seizoen 2009. Het eerste jaar met de Vitara, waar we deze winter flink mee aan de slag gaan. Dit jaar was een groot feest, met zo'n drukke kalender en zoveel leuke wedstrijden dat we bijna niet kunnen geloven dat het over is. Iedereen die ons heeft gesteund en gevolgd: geweldig bedankt dat je erbij was. De afsluiting van dit seizoen beschouwen we als opmaat voor volgend jaar!

Recente reacties
Niels on Lassen, sleutelen: Hey niels
Eric Gramberg on Einde van onze Vitara: Hoi Niels